Duitse romantiek en Oostenrijkse hoogtepunten

Overig / 1 juni 2012

Geschreven door Cynthia en Martin Bethlehem, die meereden met een BMW Z4.

Hoewel we al 2 maal eerder een reis met Hetty Louwaard (nog onder Autovisie label) hebben gemaakt, waren we toch benieuwd naar deze reis door de Alpen.
Na de rit tot de 1e ontmoetingsplek in Marktheidenfeld (D) wachtte ons een warme ontvangst van Ton Roks en Hetty Louwaard op het zonnige terras van het hotel. Al snel was het alsof we vorige week nog met elkaar op een terras hadden gezeten, het voelde vertrouwd. Kort na elkaar druppelden de andere deelnemers binnen en werd het tijd om in te checken en ons even op te frissen. Het diner werd genoten in een restaurant aan de overkant van de straat, terwijl onze auto’s op een bewaakte parking stonden. Tijdens het diner werden de routeboeken uitgereikt en werd het stil in het restaurant, iedereen zat gespannen te lezen wat ons te wachten stond. Echter geen nood, de route was duidelijk aangegeven en de kaarten waren zeer gedetailleerd, al kon je op vreemd terrein snel mis rijden tijdens een etappe. Dat maakte het eigenlijk wel extra spannend.

Op dag twee gaf het routeboek aan dat we een afstand van zo’n 400 km voor de boeg hadden; stevig maar daar kwamen we juist voor toch? Al snel na het vertrek vormden zich groepjes auto’s van 3 of 5 stuks, een enkeling ging alleen op stap om het einddoel te vinden. De beloning was een hotel in Landshut (vlakbij München) met wederom een heerlijk diner en veel Petroltalk aan tafel.

De volgende ochtend een vroeg ontbijt en om negen uur was iedereen weer op weg, in de voetsporen van Porsche naar de Gaisberg in Oostenrijk, waar vroeger in competitieverband heuvelklims werden gehouden en waarbij Porsche zijn 1e autosportervaring opdeed. Voor onze auto’s was het een leuke klim, de snelheden van toen waren voor ons bij lange na niet haalbaar, maar het was een fraaie tocht met vele bochten en als beloning een mooi uitzicht punt aan de top. Daarna weer langs dezelfde route naar beneden op naar Hallstat, een fabelachtige mooie en historische plek aan de Hallstatter See. Op het terras van het hotel was het heerlijk zitten aan het water. Na het diner tuimelden we vermoeid maar voldaan onze bedden in.
De volgende morgen bracht de route ons via de Tauernpass en de Katchbergpass naar Gmünd, een klein dorpje waar een particulier een heus Porsche museum heeft ingericht met diverse Porsches 356, hier in Gmünd is de eerste 356 ooit geboren. Koffie op het terras en daarna weer door richting Grossglockner Hoch Alpenstrasse. De Hoch Alpenstrasse is een tolweg met vele S – bochten of zoals op de bordjes bij elke bocht staat aangegeven, KEHRE.

Wij gingen natuurlijk eerst even linksaf naar de Franz Josefs Hohe met uitzicht over de gletscherbahn. Vanaf het dak van de parkeergarage een fantastisch vergezicht (hoger konden we daar niet rijden). Wel koud daar boven en het begon een beetje te miezeren, maar diehards als we zijn bleef de kap open. Daarna volgde een spectaculaire afdaling tussen metershoge sneeuwwanden. Gedoseerd remmen en veel afremmen op de motor om ze een beetje te sparen. Door de heftige afdaling moest je regelmatig de oren “klaren” zo groot was het hoogteverschil. Meerijden met een groepje Porsches is dan een hele uitdaging, maar wel een leuke.

Beneden bij Zell am See liep de temperatuur gelukkig ook weer op en het was weer snel aangenaam in de auto. Op naar het volgende hotel. Op deze dag weer zo’n 300 km afgelegd, einde dag 4. Tjonge wat vliegt de tijd snel voorbij, we hadden er zo naar uitgekeken en nu al weer over de helft.
Op dag 5 werd, na het heerlijke ontbijt, onze bagage weer ingeladen en de auto gewekt voor een rit terug naar Duitsland, Lindau am Bodensee, een route langs Gerlos, Fügen en Garmisch Partenkirchen, waar we de Olympische skispringschans nog konden zien staan. Alles binnendoor over kleine weggetjes, prachtig, over de Hochtannbergpass richting Bregenz naar Lindau. Een lange rit van zo’n 450 km, maar het ging heerlijk relaxed en vlot. Jammer van de (eerste) regen deze middag, waardoor de kap dicht moest, maar je kunt niet alles hebben in het leven. Op het terras aan de Bodensee was weer veel te bespreken met de andere deelnemers.

Het diner was deze keer niet in het hotel zelf maar in een restaurant in Lindau en de kleine wandeling er naar toe was na zo’n lange rit/zit wel lekker.
Vrijdagmorgen na het ontbijt trok de karavaan richting Stuttgart natuurlijk niet over de Autobahn maar binnendoor. Hetty had ook voor de laatste dag een mooie route gevonden, toch nog zo’n 300 km door lieflijk landschap met vele dorpjes en heuvels met heerlijke slingerweggetjes. Onvermijdelijk het laatste stukje naar Stuttgart over de snelweg naar Zuffenhausen voor een bezoek aan het Porsche museum. Wat een prachtig gebouw. Splinternieuw, net 2 jaar open, en een fantastische collectie Porsches. De tijd vliegt als je het naar je zin hebt, na een uurtje of 2 werd het tijd om terug te rijden, voor de file’s uit, naar het zuiden van Stuttgart om in te checken in het V8 hotel, een prachtige plek naast een “hemel op aarde” voor autoliefhebbers, Das Meilenwerk. Mocht je daar wat over willen weten, google het dan even. Vanuit het V8 hotel gingen we ‘s avonds met een bus naar het centrum van Stuttgart waar we in de Alte Kanzlei het afscheidsdiner hadden.

Na nog 1 nachtje slapen en een heerlijk ontbijt, namen we uitgebreid afscheid van nieuwe en oude (auto)vrienden. Wij besloten, nu we er toch waren (in Stuttgart) nog even een bezoekje te brengen aan het Mercedes-Benz museum. Nog meer auto’s kijken, maar ja we zijn niet voor niets Petrol Heads……………. Na een voorspoedige reis waren we ‘s avonds voldaan weer thuis.
Volgend jaar een van de andere trips van Petrol & Wine maken, Argentinië? Frankrijk? Moeilijk, moeilijk.



Print Friendly





Volgend bericht

Schotland Rally, de Club van 12





Webdevelopment